با وجود تصور بسیاری از کارشناسان که عامل بالاتر بودن میزان دارایی های در اختیاز شرکت های دامپروری و کشاورزی را برگ برنده این شرکت های می دانند و حتی برخی از شرکت های این صنعت بر این باور هستند که شرکت هایی که از تعداد دام بیشتری برخوردار است قطعا از وضعیت عمکلردی هم برخوردار خواهد بود، اما در عمل ثابت شده است که در کشور ما در حال حاضر شرکت هایی در این صنعت فعالیت می نمایند که با وجوود در اختیار داشتن تعداد دام بسیار کمتر و میزان زمین های زراعی کمتری که در اختیار دارند اما با نهادینه کردن دانش ایجاد شده در این شرکت ها که ناشی از ثبت درست تجربه های عملیاتی آنها بوده و ارتباط مداوم و اثربخش با مراکز علمی و تحقیقاتی ملی و بین المللی موفق شده اند که از هر واحد دام و درخت های میوه و زمین های کشاورزی خود به صورت حداکثری بهره برداری نمایند.

این وضعیت را به خوبی می توان در تغییرات شاخص های بهره وری این شرکت ها و در مقایسه با یکدیگر مشاهده نمود.